<aside>
สถานะ : Complete
ตัวละคร : ซ่งอวี้หลัน เตี่ยหลี ไทม์ไลน์ : วันที่ 12 เดือน 10 ยามเช้า สถานที่ : คุนหลุนซี npc : วู่ซินหลาง
Note: ตรงไหนที่เป็นแพทช์สำคัญ จะ Highlight เอาไว้ให้นะคะ !
</aside>
<aside>

ส่วนพวกท่านเมื่อรู้สึกตัวก็สัมผัสได้ว่าเมื่อครู่นั้นมิใช่มายา ทว่าเป็นการหลับใหล และความฝันชั่วตื่นหนึ่ง น่าแปลกที่มันสามารถส่งผลกับพวกท่านทั้งสองผู้เป็นเฟิงเซินได้ ดูท่าแล้ว..คงจะเป็นพลังที่มีเงื่อนไขจำเพาะอยู่พอสมควร
กล่าวทักทายกัน แล้วอวี้หลันถึงได้ถามเกี่ยวกับ เรื่องการแสดงที่โรงน้ำชาไฉ่เฉี่ย
<aside>
<aside>
<aside>
<aside>
อวี้หลันถามต่อไปเรื่องศิษย์ ว่าสำคัญขนาดที่รองเจ้าสำนักต้องลงมาช่วยเองเลยหรือ วู่ซินหลางกล่าวต่อว่าเป็นศิษย์น้องของเขา
อาหลีทักเรื่องในสำนักมีน้ำตก วู่ซินหลางจึงพาทัวร์สำนักแล้วไปหยุดอยู่ที่ด้านหลังสำนัก เห็นว่ามีกำแพงที่ตั้งสูงและหนา ว่ากันว่าสร้างขึ้นมาตั้งแต่ช่วงสงครามเทพมารในอดีต หากอยากรู้ต้องไปถามผู้อาวุโสของวู่ซินหลางเอา ตอนนี้ขึ้นไปทำธุระบนสวรรค์
ไถ่ถามกันจิปาถะ รับรู้ว่า จะมีชุมนุมใหญ่ราวต้นเดือนหน้าจะเป็นช่วงที่บางสำนักเริ่มเปิดรับศิษย์ใหม่ สำนักเป่ยเฟิงแห่งแดนเมฆา พวกเขาจะเปิดสำนักให้คนนอกเข้าชมการคัดเลือกศิษย์ด้วย วู่ซินหลางจึงตั้งใจจะเอาศิษย์ของตัวเองไปดูด้วย
ที่ฝั่งน้ำตก เหมือนมี ทางต้องห้าม อยู่ทางหนึ่ง อวี้หลันกับเตี๋ยหลีเห็นก็ตั้งใจจะลองไปสำรวจดู มันเป็นทางที่มียันต์แปะเอาไว้ เหมือนไม่อยากให้ใครเข้าไป วู่ซินหลาง บอกว่ามันคือเส้นทางที่เอาไว้ลงโทษศิษย์ (แต่เอาไว้ใช้กับศิษย์เก่าในอดีต ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นที่อื่นแล้วอยู่ทางตะวันตก)
ด้านหน้ามี ลูกแก้วที่มียันต์แปะ ลอยอยู่พอแกะยันต์ออก ก็รับรู้ได้ถึงกลิ่นหอมประหลาด และรับรู้ว่ามันคือ ลูกแก้วอันธกาล แต่วู่ซินหลางบอกว่ามันไม่ได้อันตรายอะไรจึงไม่ได้ตรวจสอบเพิ่มเติม ในสำนักยังมีติดตั้งไว้อีกสองสามจุด
<aside>
วู่ซินหลาง
"ก็ไม่กระมัง ภายในสำนักก็มีพื้นที่มีมันถูกติดตั้งอยู่อีกสองสามที่ มิใช่ของอันตรายอะไร"
"มันมักจะถูกใช้เป็นสื่อกลางของพลังที่เกี่ยวข้องกับความมืดมิดและดวงจันทรา ข้ามิแน่ใจนัก โดยปกติแล้วผู้ที่ใช้มันก็เป็นท่านผู้ดูแล"
"เขาใช้มันได้ทรงประสิทธิภาพทีเดียว"
**Note: ** ผู้ดูแลที่วู่ซินหลางกล่าว คือ *ท่านเฟิ่นฮุ่ย ข้อมูลไม่มีมากไปกว่านี้ เสียวหมิงบอกถ้าอยากรู้จักต้องลงไปหาเอง ตอนนี้อยู่ที่ตงชิงซาน
📌 ลูกแก้วอันธกาล : เป็นลูกแก้วที่เกิดขึ้นภายในอันธกาลอันมืดมิดและหนาวเย็น โดยมีแสงจันทราขาวหนึ่งเดียวที่ส่องไปถึง เป็นของวิเศษที่สามารถใช้เป็นสื่อกลางพลัง และเป็นของมงคลที่เปรียบดั่งการมีความหวังและความรักนิรันดร์ ว่ากันว่าเกิดขึ้นเมื่อหลายพันปีก่อนในแม่น้ำรั่วสุย กระจัดกระจายไปทั่วทั้งยุทธภพ และเพราะเป็นของที่มีคุณประโยชน์สูง ที่หาพบได้จึงมักถูกใช้งานอยู่
นิยมนำมาทำค่ายกลและข่ายอาคมที่ต้องถ่ายพลังเข้าไปเป็นพัก ๆ และมักจะใช้กับสถานที่ที่ต้องการความเงียบสงบหรือความมืด
</aside>